air'air''s profile°o.OO.o° Air'aiR' °o.OO....PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    January, 2007

    10ปีที่ผ่านไปไม่มีค่าเท่ากับ...1วันที่เหลืออยู่

    ความทรงจำเป็นสิ่งที่มีค่ามากสำหรับคนบางคน
    โดยเฉพาะคนที่มีเวลาดีๆ ที่ใช้กับคนรัก
    ยิ่งเป็นช่วงเวลาที่หลายคนหวงแหน
    ต้องระลึกไว้ในความทรงจำ ต้องถนอมดูแลให้ดี

    หลายคนจึงไม่อาจตัดใจจากวันเก่าๆ ได้เสียที
    เพราะว่ามีความสุขกับการได้คิดถึงอะไรดีๆที่ผ่านไป
    โดยลืมนึกไปว่าสิ่งที่ผ่านไปแล้วจะไม่มีวันย้อนกลับคืนมาได้อีก
    หากจะต้องตัดใจลืมหรือเดินจากอดีตมาก็ไม่ได้อีก
    เพราะเหตุผลที่ว่า "เสียดายเวลา" ที่คบกันมา

    บางคนคบกันมานานจนแทบจำไม่ได้ว่า
    เคยยิ้มให้กับความรักครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
    เพราะหลังๆ มาก็อยู่แต่กับความทุกข์
    จนนึกภาพความสุขไม่ออกแต่ที่ไม่กล้าเลิกเพราะยังคิดถึงวันเก่าๆ
    แค่เสียดายเวลาที่คบกันมาเนิ่นนาน
    โดยไม่คิดเลยว่า ทุกๆวันของวันนี้ พรุ่งนี้และวันต่อๆไป
    ก็จะกลายเป็นเพียงวันเก่าๆ ที่น่าเสียดาย
    และ...เวลาที่น่าเสียดายก็จะเพิ่มขึ้นๆ

    จริงๆ แล้ว วันคืนในอดีต
    ไม่ได้สร้างประโยชน์อะไรให้กับเราเลย
    นอกจากมีไว้ให้นึกถึง
    อาจจะทำให้เรายิ้มได้บ้าง แต่ทำให้เราคาดหวังไม่ได้
    เราจะไปหวังว่าวันหนึ่ง วันเหล่านั้นจะกลับมา
    หรือจะไปเฝ้าฝันว่าความสุขเหล่านั้นยังคงเป็นปัจจุบัน
    หรือหลอกตัวเองว่าตอนนี้ทุกอย่างยังคงเป็นเหมือนเดิม
    จะยังไงก็แล้วแต่คือการหลอกตัวเองทั้งนั้น
    ยอมรับเถอะว่าทุกอย่างได้ผ่านไปแล้ว และจบไปแล้ว
    ความทรงจำเป็นเพียงภาพลวงตาเท่านั้น
    เวลาที่ผ่านมาไม่ว่าจะ 1 ปี 5 ปี หรือกี่สิบปี
    ก้อไม่ได้มีความหมายมากไปกว่า..
    หนึ่งวันข้างหน้าที่เราจะต้องมีชีวิตใหม่
    ที่เราจะต้องเริ่มต้นใหม่
    เมื่อคนเราต้องอยู่กับปัจจุบัน
    เพื่อที่จะสร้างอนาคตให้ตัวเองได้อยู่ในอนาคตที่ดี
    เวลา 10 ปี กับวันคืนที่เคยหวานชื่น
    ไม่ได้ยิ่งใหญ่ไปกว่า 1 วันแห่งการเริ่มต้น
    1 วันแห่งการแปรเปลี่ยนชีวิตของเราทั้งชีวิต
    ใ ห้ ดี ก ว่ า ที่ เ ป็ น

    " หากจะเสียดายเวลาน่ะ ไม่ต้องเสียดายเวลาที่คบกันมาหรอก 
    ให้เสียดายเวลาในวันข้างหน้าที่จะอดทนคบไปทั้งที่ไม่มีอะไรแล้วจะดีกว่า
    แล้วยังจะมาเสียดายอดีต..นึกดูดีๆ ว่าเสียดายอนาคต ดีกว่าไหม "
    January, 2007

    อีกหน่อยเราก็ตายจากกันแล้วนะ

    บางคนแอบรักเขา
    ซุ่มเลิฟอยู่อย่างนั้น
    ปล่อยให้ความรู้สึกที่ดีลอยไปหาคนอื่น
    แต่กลับปล่อยให้ใจตัวเองเหลืออยู่แต่ความรู้สึกต่ำต้อยได้ทุกวัน ทุกวัน ทุกวัน

    บางคนกินทิฐิเป็นอาหาร เก๊กใส่กันไปวัน ๆ
    ต่างฝ่ายต่างรอให้อีกฝ่ายง้อ มึงแน่ กูแน่ งอนการกุศล
    ประชดทำลายสถิติ เชิดหยิ่งชิงชนะเลิศ....ไอ้บ้า

    และอีกหลายคนนิยมกิจกรรม "ฆ่าเวลา" ชีวิตมันว่างจัด
    ขนาดต้องฆ่าเวลากันเลย
    บอกตรง ๆ เห็นแล้วอยากตบกบาล
    เอ็งกำลังทำลายทรัพย์สินที่มีค่าที่สุดที่มนุษย์ทุกคนพึงจะมี

    อีกหน่อยเราก็ตายจากกัน..แล้วนะ

    ลองคิดแบบนี้บ้าง ใช่แล้ว....เราจะเกิดความเสียดาย
    เพราะเหลืออีกหมื่นแสนล้านที่เรายังไม่ได้ทำ
    ตายได้ไง หากฝันไม่สำเร็จ
    ไม่ได้หมายความว่าเราจะไม่ยอมตาย
    แต่ให้รีบทำทุกอย่าง ก่อนที่จะตาย ... ซึ่งจะเป็นวันไหนก็ไม่รู้
    และในเมื่อเราไม่รู้ว่าเมื่อไหร่

    มาเตรียมการรอรับวาระสุดท้ายของเราดีกว่า
    เอาแบบตายวันตายพรุ่งก็จะได้นอนตายตาหลับ

    ใช้ชีวิตโดยคิดซะว่า....พรุ่งนี้ฉันจะตายแล้ว
    ทำงานในสิ่งที่เรารัก เสมือนว่าเราจะไม่ได้ทำมันอีก
    ตามความฝันของเราไปสุดโต่ง...ต้องรีบแล้ว
    เดี๋ยวตายนะ...เตือนแล้วไง
    รักให้หมดใจ บอกเขาไปทั้งหมดที่ความรู้สึกมี
    ส่วนจะรักหรือไม่รักกู
    ไม่สนว้อย...เพราะพรุ่งนี้ชั้น(อาจจะ) ตายแล้ว
    ใช้เวลา (ที่อาจจะ) สุดท้ายที่มีต่อกันไว้
    กอดกันเหมือนว่านี่เป็นกอดครั้งสุดท้ายของเรา
    นุ่มนวลที่สุดเท่าที่จะทำได้
    เพราะอย่างน้อย ๆ
    เราจะได้มีสีหน้าที่ยิ้มแย้มตอนให้สัมภาษณ์ยมบาล

     

    ป.ล.ขอบคุณบทความดีๆจาก...

    ---ถ้ารู้จักรัก---

    สิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตเรา...ก้อคือชีวิตเรา
    สิ่งที่มีค่าที่สุดในหัวใจเรา...ก้อคือหัวใจเรา
    อย่าเอาชีวิตทั้งชีวิตไปยกให้ใคร
    อย่าเอาใจทั้งใจไปยกให้ใครคนเดียว
    อย่ายกสิ่งที่มีค่าที่สุดของเราไปให้ใครดูแล
    เพราะไม่มีใคร...ที่จะดูแลมันได้ดีไปกว่าตัวเราเอง
    อย่าปิดกั้นความรู้สึกของหัวใจ
    อย่าบอกว่าเราเกิดมาเพื่อจะรักคน ๆ เดียว
    คนใจแคบเท่านั้นที่เกิดมาเพื่อที่จะรักคนได้คนเดียว
    เราสามารถที่จะรักใครได้มากมาย
    ขอเพียงให้รู้จักหน้าที่ของความรัก หน้าที่ที่จะปฏิบัติต่อคนที่เรารัก
    รักต่างแบบ...ปฏิบัติในหน้าที่ต่างกัน แล้วเมื่อวันใดวันหนึ่งคนบางคนไม่แยแสกับความรักที่เรามีให้
    เราก็ยังคงเหลือใครต่อใครอีกมากมาย และไม่เห็นจะต้องเจ็บเจียนตาย
    ถ้าเรามั่นใจ...ว่าเราทำหน้าที่ให้กับรักนั้นสมบูรณ์และเต็มที่แล้ว
    ถ้าอากาศร้อนอบอ้าว...ลองออกมายืนคุยกับแสงแดด
    อากาศหนาวแทบขาดใจ...ลองออกมาหาไออุ่นลมหนาว
    เราจะรู้ว่าร้อนหรือหนาวก็ต่อเมื่อเราได้ไปสัมผัสกับมัน
    ก็เหมือนกับความรัก .... ถ้าอยากรู้ว่ารสชาดเป็นอย่างไรก็ต้องไปสัมผัสกับมัน
    แต่อย่าทรมานตัวเองโดยการออกไปยืนตากแดดนาน ๆ หรือยืนต้านทานลมหนาว
    ถ้ารู้ว่าร้อนนักก็หลบหาที่ร่ม ถ้ารู้ว่าหนาวก็ก่อเตาผิง
    ^_^ความรักจะไม่ทำร้ายเรา ถ้าเราไม่ทำร้ายตัวเอง^_^
    ...ถ้าคุณรู้จักรัก...แสงแดดจะทำให้คุณอบอุ่น ลมหนาวก็จะทำให้คุณหลับสบาย...

    หัวใจ^^


    บางทีเราก็คิดนะ..ว่าอวัยวะในร่างกายที่มี2ชิ้น

    จะอยู่ซ้าย-ขวา อย่าง แขน,ขา,ลูกกะตาทำนองนั้น..

    แล้วที่มีชิ้นเดียว..ก็แสดงความโดดของมัน

    อย่าง จมูก,สะดือก็อยู่ตรงกลาง..ประมาณนั้น


    แล้วทำไม..หัวใจถึงเอียงซ้ายล่ะ


    บางทีเราก็คิดว่า..ที่เป็นงั้นก็เพราะ


    ใครบางคนอยากเตือนให้เรารู้ว่า..


    หัวใจเราไม่หนักแน่นพอจะอยู่ตรงกลาง


    แล้วก็ไม่มีมากพอจะแบ่งเป็นสองด้วยเหมือนกัน